Νοέμβριος 2005

Κουκλοθέατρο "Το μαγικό καπέλο"

Οι Ευρωπαίοι εθελοντές του Κέντρου Νέων μετά από προετοιμασία 4 μηνών παρούσιασαν παιδικό κουκλοθέατρο σε μηπιαγωγεία της Κορίνθου.

Ο τίτλος του κουκλοθέατρου ήταν "Το μαγικό καπέλο".

Οι εθελοντές μετέφρασαν το κείμενο από την ισπανική γλώσσα στην ελληνική, σχεδίασαν και έφτιαξαν τις κούλες και έπαιξαν οι ίδιοι.

Οι εθελοντές που το έκαναν ήταν ο Ignacio από την Ισπανία, ο Christofer από τη Γερμανία, η Anna από την Ουαλία & η Anke από την Ολλανδία.

 

Υπόθεση:

Αφηγητής: Ε! Ε! Είναι κάποιος εδώ; Θέλει κάποιος να ακούσει κάποια παράξενη ιστορία για ένα μαγικό καπέλο; Είστε έτοιμοι;

Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα πολύ μεγάλο καπέλο που είχε ξεμείνει σε ένα παλιατζίδικο. Εκεί βαριόταν πολύ, γιατί κανείς δεν ενδιαφερόταν για αυτό. Το καπέλο δεν μπορούσε να μιλήσει με κανέναν, αλλά το χειρότερο ήταν ότι δεν μπορούσε να δει τους δρόμους, τα αυτοκίνητα, τα δέντρα, από το κεφάλι κάποιου γιατί ήταν ξεχασμένο από όλους, γιατί ήταν πολύ μεγάλο για όλους. Ξαφνικά, μια μέρα, ένα παιδί μπήκε στο μαγαζί και άρχισε να ψάχνει ανάμεσα στα παλιά πράγματα (κεριά, βιβλία…) το παλιό καπέλο τράβηξε την προσοχή του. Έτσι, το παιδί ερχόταν γύρω- γύρω να μάθει τι συμβαίνει με το καπέλο.

Παιδί: Γεια, πως σε λένε;

Καπέλο: Φύγε, δεν θέλω να μιλήσω μαζί σου.

Παιδί: Συγνώμη, συγνώμη θα φύγω. (και φεύγει).

Αφηγητής: Μετά από μερικές μέρες, το παλιό καπέλο παραπονιόταν γιατί είχε χάσει το μοναδικό άτομο που ήθελε να μιλήσει μαζί του. Αλλά, μετά από μερικές μέρες το παιδί ξαναγύρισε (το καπέλο άρχισε να πηδάει για να τραβήξει την προσοχή του παιδιού, για να μπει στο μαγαζί).

Καπέλο: Καλημέρα, παρακαλώ περάστε.

Παιδί: Γεια, δεν είσαι θυμωμένο σήμερα;

Καπέλο: Συγνώμη, συγνώμη, αλλά δεν έρχεται πολύς κόσμος και μου έχει λείψει το να πηδήσω στο κεφάλι κάποιου… και όταν σε είδα ήξερα ότι δεν πρόκειται να με αγοράσεις ούτως ή άλλως.

Παιδί: Μπορώ να σε πάρω για λίγο;

Καπέλο: Ναι, αλλά πρόσεξε γιατί είμαι πολύ παλιό.

Παιδί: Εντάξει;

Καπέλο: Ναι, ευχαριστώ Α α α α !!!!

Παιδί: Συγνώμη αλλά είσαι λίγο βαρύ για μένα.

Καπέλο: Ξέρω, ξέρω ευχαριστώ, λοιπόν μπορείς να μου φέρεις ένα φλιτζάνι σοκολάτα, πάει πολύς καιρός που έχω να πιω.

Παιδί: Ναι μην ανησυχείς. Δεν υπάρχει πρόβλημα γιατί ο πατέρας μου έχει μαγαζί με σοκολάτες εδώ κοντά. Σε λίγο θα είμαι πίσω.

Αφηγητής: …. και σε λίγο το παιδί γύρισε πίσω στο παλιατζίδικο.

Παιδί: Πάρτο είναι για σένα.

Καπέλο: Δεν το πιστεύω είναι σοκολάτα. Μ μ μ μ !!! Είναι τέλεια. Όταν τελειώσω αυτή τη φανταστική σοκολάτα θα σου πω ένα μυστικό. Ένα εκπληκτικό μυστικό….. αλλά να μου υποσχεθείς ότι δεν θα το πεις σε κανέναν.

Παιδί: Έλα τώρα… Πες μου!! Είμαι τόσο περίεργος.

Καπέλο: Είμαι μαγικό καπέλο.

Παιδί: Είσαι αλήθεια μαγικό καπέλο; Μπορείς να κάνεις όλων των ειδών τα μαγικά; Για παράδειγμα να κάνεις ένα βάτραχο πρίγκιπα; Ή κάτι τέτοιο;

Καπέλο: όχι, όχι περίμενε. Μπορώ να κάνω κάτι άλλο.

Παιδί: Εντάξει, πες τα μου όλα.

Καπέλο: Μπορώ να ταξιδέψω όπου θέλω.

Παιδί: Όχι!! Όπου θέλεις;

Καπέλο: Ναι, αλλά χρειάζομαι κάποιον με μεγάλο κεφάλι για να ταξιδεύουμε μαζί γιατί κοίτα με, είμαι πολύ μεγάλο.

Παιδί: Μην ανησυχείς α βρούμε κάποιον.

Καπέλο: Δεν ξέρω, δεν ξέρω η αλήθεια είναι ότι δεν είναι τόσο εύκολο.

Παιδί: Ναι, ναι, θα δεις. Τώρα φεύγω γιατί η μαμά μου θα ανησυχεί. Τα λέμε αύριο.

(Μουσική)

Αφηγητής: Τώρα, το μυστικό του καπέλου έγινε γνωστό!! Επειδή, πρέπει να ξέρετε το καπέλο ήταν πολύ λυπημένο πριν γνωριστεί με το παιδί, αλλά τώρα είναι έτοιμο να χοροπηδάει σε όλο το μαγαζί επειδή βρήκε καινούργιο φίλο.

(το καπέλο πηδάει)

Παιδιά, παιδιά, ακούστε!! Θέλετε να μάθετε την υπόλοιπη ιστορία;

Αφηγητής: Μια μέρα ο θείος του παιδιού ήρθε να το επισκεφτεί και του έφερε ένα γιγάντιο κέικ σοκολάτα

Όχι!! Όχι!! Όχι!! Το πιο τεράστιο σοκολατένιο κέικ που έχω δει ποτέ!!

Αλλά τώρα σας παρακαλώ μην σκέφτεστε τη σοκολάτα, ίσως αργότερα σας δώσουμε λίγο. Ακούστε! Ακούστε!

(Μουσική)

Παιδί: Ε!! Ε!! Θείε έφτασες; Φανταστικά!!

Θείος: Μικρό μου αγόρι, τι κάνεις; Έφερα μια έκπληξη για σένα…

Παιδί: Τι; Τι;

Θείος: Έφτιαξα ένα σοκολατένιο κέικ για εσένα….

Παιδί: Ω!!! Τέλεια…

(τα παιδιά….)

Παιδί: Έλα, κοίτα τα χέρια σου, είναι τα διπλά από τα δικά μου, και το σώμα σου… εκπληκτικό …. και έχεις δει το κεφάλι σου;

Θείος: Έλα τώρα, τι λες παιδί μου;

Παιδί: Είναι τέλειο.

Θείος: Μα γιατί είσαι τόσο χαρούμενος; Μερικές φορές με πειράζει γιατί δεν μπορώ να καλύψω το κεφάλι μου όταν κάνει κρύο το χειμώνα, ούτε να το προστατέψω από τον ήλιο όταν έχει λιακάδα…… είναι πολύ δύσκολο για εμένα να βρω ένα τόσο μεγάλο καπέλο….

Παιδί: Μα αυτό είναι φανταστικό

Θείος: Τι, τι;

Παιδί: Έχω λύση για το πρόβλημα σου. Αν έρθεις μαζί μου θα σου δείξω μία έκπληξη που έχω για σένα!!!

Θείος: Γιατί τρέχεις;

Παιδί: Έλα! Έλα!

Θείος: Όχι, δε θέλω, προτιμώ να μείνω εδώ.

Παιδί: Έλα τώρα, σε λίγο θα είσαι πολύ χαρούμενος και δεν είναι μακριά.

Θείος: Εντάξει.

Αφηγητής; Το παιδί τρέχει με το θείο του στο παλιατζίδικο καταλαβαίνετε γιατί. Γιατί το καπέλο περιμένει κάποιον με μεγάλο κεφάλι..

Παιδί: Φτάσαμε. Είσαι έτοιμος; Η έκπληξη σε περιμένει μέσα στο μαγαζί

Θείος: Μα τι κάνουμε εδώ; Θέλω να πω γιατί δε γυρνάμε πίσω;

Παιδί: Δεν μπορείς να φανταστείς, πρέπει να το δεις!!!

Αφηγητής: Έτσι και οι δυο μπαίνουν ύσηχα στο μαγαζί όπου υπάρχει ένα μαγικό άρωμα και το καπέλο φυσικά κοιμόταν όπως πάντα

Παιδί: Θείε θέλω να σου γνωρίσω ένα καπέλο

Θείος: Τι λες; Ένα καπέλο;

Παιδί: Σςςςςς!!!! Μη μιλάς δυνατά, κοιμάται….

(-------------)

Εεεε!!! Καλησπέρα

Καπέλο: Εεε!!! Κοιμόμουν τόσο καλά… γιατί είστε εδώ;

Παιδί: Περίμενε… δε θα το πιστέψεις!!! Έχω μια θαυμάσια έκπληξη για σένα . Θείε - θείε έλα σε παρακαλώ!!!!

Αφηγητής: Μαγική στιγμή, γιατί είναι η πρώτη φορά που συναντιούνται.

Παιδί: Σωστή ματιά; Αυτός είναι ο άνθρωπος που ψάχναμε.

Καπέλο: Ω!!! Θεέ μου!!! Είσαι πραγματικά μεγάλος!!! Πως είναι δυνατόν!!!! Έψαχνα κάποιον σαν εσένα πολύ καιρό

Θείος: Και εσύ είσαι πραγματικά μεγάλο. Εκπληκτικό. Ξέρεις πόσο καιρό έψαχνα κάτι σαν εσένα; Μπορώ να σε δω; Μπορώ να σε αγγίξω;

Παιδί: Τι θα έλεγες να πηδούσες στο κεφάλι του;

Καπέλο: Δεν είμαι σίγουρο, πρέπει να ξέρείς τι είμαι

Θείος: Δεν είσαι απλά ένα καπέλο;

Καπέλο: Ναι αλλά δεν είμαι ένα απλό καπέλο….

Θείος: Πες μου, πες μου..

Καπέλο: Είμαι ένα μαγικό καπέλο. Άκου!!! Αν πηδήξω στο κεφάλι σου μπορούμε να ταξιδέψουμε μαζί και να πάμε όπου θέλουμε.

Θείος; Ω!!!! Αδύνατον….. θες να μου πεις ότι εγώ… μαζί….. θα ταξιδέψουμε;

Καπέλο: Ναι, ναι … Μπορούμε να ταξιδέψουμε στη θάλασσα… στα αστέρια… σου είπα, όπου θέλουμε αλλά πρέπει να ξέρεις ότι έχω καιρό να ταξιδέψω. Ίσως έχω γεράσει λίγο αλλά αισθάνομαι ότι όλα θα πάνε καλά

Θείος: Ποτέ δεν άκουσα κάτι τέτοιο, αλλά γιατί όχι; Θέλω να δοκιμάσω.

Καπέλο: Είσαι έτοιμος; Πηδάω στο κεφάλι σου.

Θείος: Ναι, ναι

Καπέλο: Ωω εκπληκτικά και είσαι τόσο ψηλός!! Ε!!!! Παιδί είσαι πολύ κοντό. Κοίτα με!! Ωω!! Σε ευχαριστώ, σε ευχαριστώ πάρα πολύ Ωω !! Κοίτα το κερί, κοίτα το τραπέζι, κοίτα το κτίριο

Θείος: Είσαι τόσο άνετο

Παιδί: Τι μπορούμε να κάνουμε τώρα; Έχω μια ιδέα. Μπορούμε να πάμε να φάμε το μεγάλο κέικ που έφερες. Πεινάω

Θείος & καπέλο: Ναι, ναι έλα

Καπέλο: Είναι όλοι έτοιμοι; Μπορούμε να πετάξουμε, δε θέλετε;

Παιδί: Εεεε!!! Μη με ξεχνάς. Μπορώ και εγώ;

Καπέλο: Φυσικά θα είναι ακόμη καλύτερα

Παιδί: Τι πρέπει να κάνω;

Καπέλο: Δώσε το χέρι σου στο θείο σου

Παιδί: Εντάξει είμαι έτοιμος

Θείος: Που θέλετε να πάμε;

Παιδί: Στο σπίτι να πάρουμε το μεγάλο κέικ και μετά σε ένα όμορφομέρος

Μ Μ Μ Μ Μ Μ

Αφηγητής: Πήγαν στο σπίτι απόλαυσαν το κέικ και μετά πήγαν να ανακαλύψουν τη θάλασσα, τα αστέρια, την εξοχή και όλος ο κόσμος μπορεί να ακούσει π[ως γελάνε

Ε !!!!!

Ξέχασαν ένα κομμάτι σοκολάτα, το θέλετε;

Συντελεστές:

Αφηγητής: Anke Handriks, από την Ολλανδία

Παιδί: Ignacio Bermeja, από την Ισπανία

Μαγικό καπέλο: Anna Dowset, από την Ουαλία

Θείος: Christofer , από τη Γερμανία